Eins og flestir vita er ég heimavinnandi þessa mánuðina og kann
ég því bara mjög vel. Reyndar koma svona augnablik sem manni
finnst það ekki mjög merkilegt að vera BARA húsmóðir en þau
augnablik vara sem betur fer stutt yfir. En þegar þessi
augnablik koma þá er ég með snilldarlausn til að minnimáttarkenndin
hellist ekki yfir mig. Það er að nota orðaforða
atvinnulífsins, þannig tekst mér að gera mig svolítið breiða.
Til dæmis sagði ég um daginn þegar ég fann ekki pottaleppana og
Jóhann sagði að þeir væru í skúffu 4 (þeir eiga að vera í skúffu
5!!) "Bíddu við, hefur verið tekin stefnumarkandi ákvörðun varðandi
pottaleppana sem ég vissi ekki um?"
Eins fór ég á kaffihús í hádeginu um daginn og þegar Jóhann kom
heim sagði ég nú bara "maður verður nú að gera svona hluti til að
efla liðsheildina, mannauðurinn er það dýrmætasta í
fyrirtækinu"